Hoi allemaal!

Hier weer een update vanaf het (eindelijk weer) zonnige zuider eiland! Het is weer een leuke en bewogen tijd geweest de afgelopen dagen.
Sinds mijn laatste verhaal heb ik nog 4 volle dagen in Wellington doorgebracht. Dit zouden er maar 3 geweest moeten zijn, maar daar kom ik zo op. Wellington is op dit moment een van mijn favoriete steden hier in NZ! De hele stad draait eigenlijk om de koffie tentjes, en daar zijn er miljarden van! Wellington staat er om bekend dat je hier de beste koffie in heel het land kunt drinken, alleen door geld besparingen heb ik deze ervaring aan mij voorbij laten gaan. 5 dollar voor een simpele zwarte koffie vind ik toch wat overdreven, en mijn hostel had tenslotte gratis (maar niet zo lekkere ga ik dan maar van uit) koffie.

De 2e en 3e dag in Wellington heb ik nog wat door de stad gewandeld want het was vrij goed weer voor Wellingtonian begrippen (de stad heeft niet voor niets de bijnaam 'Windy Wellington') en heb ik nog een tour door het Parliament gemaakt. Wat een mooi gebouw is dat! Helaas is het hele gebouw al 2 keer helemaal uitgebrand, maarde inwoners hebben iedere keer besloten om het steeds in dezelfde oude stijl te herbouwen, wat naar mijn idee een zeer goede keuze is geweest. Helaas is het gebouw ernaast echt een doorn in het oog van al dit moois. Een moderne architect had een paar jaar geleden in samenwerking met de gemeente besloten dat er nog een gebouw bij moest komen waar de officesvan de parlementsleden etc. gevestigd zouden moeten worden. De architect had zich blijkbaar laten inspireren door de bijenwereld want het gebouw ziet er uit als een nest en heeft dan ook inmiddels de bijnaam the Beehive!

Deze slechte beslissingen zijn er wel meer gemaakt. Zo is de Old St. Paul's Cathedral echt een waanzinnig mooi kerkje, van binnen helemaal van hout gemaakt en daardoor heel donker en sfeervol. De New St. Paul's Cathedral, die gebouwd is om de oude te vervangen (wat gelukkig nooit is gebeurd), is een mega betonnen object, dat er van binnen meer uitziet als een zwembad dan als een kathedraal. Heel kil en wit heeft deze kerk mij niet de verlichting gebracht die ze graag willen bereiken daar.

Ik zou zaterdag 3 maart weer vertrekken met de ferry om naar het zuider eiland te gaan, maar toen ik vrijdagmiddag in een winkeltje in de stad was, vertelde de eigenaresse mij dat er een mega storm voorspeld was voor zaterdag. Omdat ik bar weinig nieuws/weer kijk hier, was dit nogal een verassing. Ik ben dus maar terug gegaan naar het hostel en heb op internet gekeken. Een hele lijst met weerswaarschuwingen kwam mij tegemoet op het beeldscherm en toen ik naar de website van Interislander ging, stond daar helaas: All ferries are cancelled for Saturday 3 March. Shit! Ik dus maar even bellen wanneer ik dan wel met de ferry kon. Een uurtje in de wacht staan en ik kreeg te horen dat ik op de eerstvolgende ferry van zondag gezet was om 08.25, weather permitting. Er zat dus niets anders op dan nog een dag in Wellington door te brengen.

De storm was wel cool om mee te maken. Ik ben 's ochtends nog even naar de supermarkt gelopen en ben bijna omver geblazen door een windstoot van 150 km/u. 's Ochtends was de storm nog niet op zijn sterkst (volgens de berichten) en ik was blij toen ik 's middags op de bank in de tv lounge lag dat ik de beslissing had genomen om in de ochtend naar New World te gaan, want 's middags leek het even of de wereld zou vergaan. Aangezien ik nu dit verhaal typ viel het allemaal wel mee achteraf, maar ik was wel blij dat de ferries gecancelled waren.
De volgende dag was de wind wat gaan liggen, maar de bordjes bij de ferry terminal gaven wel aan dat ze nog golven van 5 meter hoog verwachtten. Ik dacht ach, dat zal wel mee vallen, maar het was een drama! De kotszakjes waren na 5 minuten al niet meer te krijgen en af en toe leek het wel of de boot om zou slaan! Ik had een Duitse jongen leren kennen in de shuttle naar de terminal en we zijn samen maar naar buiten gegaan om een frisse neus te halen, want we zagen er inmiddels allebei behoorlijk groen uit. De frisse en koude lucht buiten was zo'n opluchting! Mijn misselijkheid zakte vrij snel af en ik kon eindelijk van de overtocht genieten. Het noorder eiland was nog niet uit het zicht of het zuider eiland was alweer te zien! Zodra we de Queen Charlotte Sound in gingen voelde ik mij meteen weer helemaal goed. Het zuider eiland is zo anders dan het noorder eiland en dit is echt de natuur die ik me voorgesteld had bij NZ! Het is wild, gelukkig niet meer zo perfect groen, en zo uitgestrekt. De tocht door de Sound was net als bij een fjordenlandschap en we hebben zelfs nog dolfijnen gezien!

Ik heb hierna 2 nachten in Picton doorgebracht, een schattig vissersdorp waar de mega ferries binnen komen. The Villa, mijn hostel, zat vol met Duitsers wat wel even wennen was (de tweede dag hoorde ik ineens de eigenaresse Engels praten en ik was zo in de war over waar ik nu was..). Samen met 2 kamergenootjes heb ik maandag de Snout Track gelopen, wat een schitterend uitzicht gaf op de Queen Charlotte Sound en de binnenkomende ferries. Het weer was gelukkig ook weer prachtig, dus ik kon mooi nog wat bij kleuren :)

Dinsdag was ik weer terug bij Magic, en wat had ik het (stiekem) gemist! Dave en Geraint stapten ook nog eens uit de bus waar ik in zou stappen, en het was zo leuk om weer bekenden te zien en even bij te kletsen! Van Picton reden we naar Nelson, door de Marlborough wijn regio. We konden hier ook nog even wat wijntjes proeven bij de Bouldevines Winery: een Sauvignon Blanc, Riesling (met een heerlijke honing nasmaak), Chardonnay en een geweldige Pinot Noir. Voor 20 dollar per fles (dit was al met discount) heb ik toch maar besloten om geen fles mee te nemen, zeker ook omdat de meeste maaltijden die ik hier heb waarschijnlijk geen eer aan de wijn doen..

In Nelson sliep ik in het Paradiso Backpackers hostel, een waanzinnig mooie villa met zwembad, hot tub en sauna! Elke avond was er gratis soep met brood (en dan eindelijk eens goed brood!) en 's ochtends gratis ontbijt!

De eerste dag in Nelson ben ik samen met een Duits meisje, Hanna en een meisje uit Spanje, Marina, naar het Abel Tasman NP geweest, om 3 uur te wandelen en vervolgens 3 uur terug te kayaken. Abel Tasman NP is waanzinnig! Overal zijn kleine baaitjes met mooie zandstranden en een knalblauwe zee. De wandeling naar het begin punt van het kayaken was een mooie wandeling door het bos, maar helaas wel met weinig uitzichtspunten. Bij Watering Cove hebben we onze lunch gehad en begonnen we om 13.00 aan onze open sea kayak tocht. Ik zat samen met Hanna in een kayak en was verantwoordelijk voor het sturen (waar ik nogal wat moeite mee heb :P). We begonnen eerst aan een overtocht naar Adele's Island, waar een kolonie zeehonden zit. We mochten niet al te dicht bij komen, want er waren veel jonge zeehondjes en blijkbaar kunnen de vrouwtjes dan heel gevaarlijk zijn. Het was zo mooi om die beesten in het wild te zien, zeker alle jongen, die heerlijk aan het spelen waren. Vlak bij onze kayak zat een aantal jonkies te spetteren en te duiken in het water, heel bijzonder om daar zo dicht bij te kunnen zijn!

Van Adele's Island zijn we doorgevaren naar Fisherman's Island, een onbewoond eiland met parelwitte stranden (heel begrijpelijk dat er op een van die stranden een bruidspaar foto's aan het maken was!). Hier hebben we thee met koekjes gehad en konden we even de buurt verkennen. Er was een grote steen die net op het hoofd van Elvis leek, heel grappig! Bovenop die steen liep een wandelende tak waarvan onze gids vond dat we die allemaal moesten zien. Omhoog was geen probleem, maar naar beneden was wel weer even lastig. Ik dacht geleerd te hebben van mijn beklimming van De Rots in New Plymouth, dus ik ben weer op mijn billen gaan zitten om mij naar beneden te laten zakken. Waar ik niet op gerekend had was al het scherpe koraal en helaas gleden mijn voeten weg waardoor ik nu een mooi aandenken in de vorm van een schaafwond op mijn been heb..

Van Fisherman's Island zijn we nog naar split-apple rock gevaren en Hanna en ik waren het zo zat halverwege. Open zee kayaken is toch heel wat anders dan met de stroming mee op een rivier kayaken. We hebben natuurlijk wel doorgezet, maar we waren blij toen we eenmaal op het strand waren en we de kayak uit mochten om terug naar basis te gaan!
De 2e dag in Nelson ben ik samen met Marina naar het geografische middelpunt van NZ gelopen. Een mooi uitzicht over Nelson, maar verder was het niet zo bijzonder. Hierna hebben we nog even Nelson verkend en zijn we op tijd terug gegaan naar het hostel om nog even bij het zwembad te zonnen :)

Vrijdags gingen we weer verder met de bus. Samen met een jongen uit Doetinchem, Robin, reis ik de komende 1,5 week langs de westkust. Na Nelson zijn we begonnen in Punakaiki, dat bekend staat om zijn Pancake Rocks en blowholes. De blowholes waren helaas niet te zien, maar de Pancake Rocks waren wel heel mooi om te zien (en wederom hebben we dolfijnen gespot!). Deze stenen hebben hun naam gekregen omdat ze lijken op een stapel pannenkoeken. Beide avonden hebben we in Punakaiki Monopoly gespeeld (helaas geen 1x gewonnen :() en zaterdags hebben we samen met nog een Nederlands meisje de Gorge Walk gedaan, een mooie wandeling door een soort van regenwoud. Ons hostel lag aan het strand, dus 's avonds na de wandeling hebben we weer verse mosselen geplukt voor het avondeten.
Van Punakaiki zijn we verder gegaan naar Greymouth. Het weer was inmiddels weer omgeslagen naar regen dus ben ik eigenlijk 2 dagen lang binnen geweest. Ik heb wel echt super leuke mensen in het hostel leren kennen en de eerste avond hebben we met z'n allen gekookt. Nou ja, we hadden een kok in ons midden die voor ons gekookt heeft (rösti met een heerlijke wortelsalade, een feta salade en bbq worstjes. Als nagerecht kregen we pannenkoeken met appel en honing!) en hebben we met z'n allen gegeten :P

Nu ik al even onderweg ben kan ik wel met zekerheid zeggen dat de ontmoetingen met de mensen die ik onderweg tegen kom, het leukste van het reizen is. Ik kom zo'n diversiteit aan mensen tegen, die allemaal hetzelfde zoeken op hun reis en sommige verhalen zijn zo inspirerend! Het is wel zwaar om steeds afscheid te nemen van al deze mensen, maar gelukkig zijn er dan weer nieuwe mensen in de volgende plaats!

Momenteel ben ik in Hokitika, waar NZ jade vandaan komt. Het is hier heel artistiek allemaal, met allemaal arts and craft en natuurlijk veel jade. Wel heel duur allemaal en lekker toeristisch, maar heerlijk om even te window shoppen!

Morgen gaan we weer verder naar Franz Josef, eindelijk naar de omgeving van de gletsjers! Ik kan niet wachten, zeker omdat er weer heel wat leuke activiteiten op me staan te wachten daar, zoals gletsjer klimmen! Maar daarover volgende keer meer!

Nou ik vind het heel lief van jullie dat jullie steeds reageren op mijn blog en hem nog trouw lezen, want het zijn nogal wat verhalen steeds! Tot snel allemaal!

Veel liefs, Gwen