Hallo lieve allemaal, Zoals jullie misschien wel is opgevallen begon het merendeel van mijn verhalen met een stuk uit een liedje. Dit keer niet anders maar omdat dit nummer mij bijgestaan heeft in goede en slechte tijden (ja zo word ik toch nog emotioneel in mijn laatste paar uren in Australië) wil ik er graag even extra aandacht voor vragen. Het nummer, ook al is niet alles toepasselijk, past perfect bij mijn gevoel dat ik gehad heb tijdens mijn reis. Ik heb zóveel gezien en meegemaakt, elk moment misschien nog wel specialer of meer bijzonder dan het vorige. Dus als ik jullie geïntrigeerd heb, zoek het nummer: walking far from home van Iron & Wine, zeker even op! Nu ik weer terug in Sydney ben na een rondreis van 5 maanden kan ik zeggen dat Australië een schitterend land is en bijna net zo gevarieerd als Nieuw-Zeeland, al zou je dat misschien niet zo zeggen.  Het is ook een heel bijzonder land met veel typische gebruiken. De mensen zijn ontzettend vriendelijk en heel gastvrij. Zo belde Tracey, waar ik in townsville verbleef mij gisteren nog op om me een goede reis te wensen en nog even te kletsen, zo lief en pas toen drong het echt tot mij door dat mijn reis van 7,5 maand er alweer op zit. Op dit moment ben ik Bill Bryson's boek Down Under aan het lezen en het is een feest van herkenning en zeker een aanrader voor iemand die ooit in Australië is geweest of hier van plan is naar toe te gaan. Zoals ik ook al eerder heb genoemd zijn de dieren hier heel bijzonder en veel zul je ook alleen maar hier tegen komen, gelukkig ook de Dodelijke dieren! Zo kwam ik op het einde van mijn reis in Byron Bay nog de blijkbaar giftige Whiteback spider tegen die achterop mijn zitje in de kano verschuilt zat. Ik dacht eerst dat de guide een grapje maakte maar toen ik mij omdraaide: ja hoor, daar zat ie! Gelukkig heeft de guide hem gepakt en in zijn kano gestopt en kon ik mij op het kayaken concentreren. Wat overigens een hele leuke tocht was. We hebben dolfijnen gezien en hebben op het einde nog en beetje gesurft met de kayaks op de golven. Alleen ik en het meisje bij mij in de kayak hebben 1 golf weten te pakken, niet doordat wij zo goed waren (we waren ook als enige al een keer omgeslagen) maar omdat we op de juiste plaats op het juiste moment waren. Hard paddelen en we zaten op een mega golf! Met grote snelheid bleven we maar gaan en gaan en het was zo cool! Toen we weer terug bij de groep waren kregen we complimentjes dat we de golf van het seizoen hadden gepakt (volgens de guides) en dat ze verbaasd waren dat we niet omgeslagen waren naar aanleiding van onze track record.  Verder heb ik in Byron weinig gedaan op een lange wandeling langs Cape Byron na, met schitterende vergezichten. Ook ben ik nog met een paar mensen naar de maansopkomst wezen kijken vanaf de lighthouse, heel bijzonder! In Sydney heb ik nog wat toeristische dingen gedaan waar ik in april door het slechte weer niet aan toe ben gekomen. Zo heb ik de coastal walk van Bondi naar Coogee gedaan. Bondi heeft de naam maar heel bijzonder vond ik het niet, het is nogal een vervallen badplaats.  Ook heb ik nog een boottocht naar Watson's bay gemaakt, wat een stuk mooier was met een geweldig uitzicht over de gehele harbour.  Toch moet ik toegeven dat, ook al is mijn reis hier in Australië mij ontzettend goed bevallen,  Nieuw-Zeeland een speciaal plekje in mijn hart veroverd heeft. Er zijn weinig landschappen zo mooi en gevarieerd als in NZ. Ook is het hele gevoel onder de Backpackers heel anders dan in Australië. Waar veel backpackers in Australië (voornamelijk aan de oostkust) druk bezig zijn met uitgaan en zuipen, zijn de meeste in NZ meer bezig met lange wandelingen en lekker actief bezig zijn. Tenminste, zo heb ik het ervaren en voelde ik mij toch meer thuis in NZ. Anyway, meer nieuwe verhalen heb ik niet en het is bijna tijd om naar het vliegveld te gaan, dus de rest moeten jullie mij maar live vragen vanaf volgende week! Ik kan niet wachten om jullie allemaal weer te zien! Heel veel liefs, Gwen