Hoi lieve allemaal!

Het is alweer een tijdje geleden sinds mijn laatste verhaal, maar omdat ik eigenlijk alleen maar aan het werk ben geweest sinds die tijd vond ik het niet heel zinvol om jullie tussendoor op de hoogte te houden :)

Ik ben inmiddels klaar met werken, 2 weken eerder dan gepland, maar ook hier in Australië zijn de bazen niet altijd de vriendelijkste.. Maar goed, ik heb weer wat extra geld en kan de laatste paar weken (nog maar 10!) weer vooruit.

Na mijn angst in mijn vorige blog dat ik geen werk zou kunnen vinden, had ik de volgende dag al meteen werk. Ik was, zoals mij opgedragen was, om 09.30 weer bij Aussiejobs om te luisteren naar het aanbod van die dag. Een van die baantjes was als barmeisje in een countrypub. Nadat alle banen voorgelezen waren vroeg ik wat ik moest doen als ik geïnteresseerd was in een van de banen. Een goede zet, want er was nog een meisje geïnteresseerd maar ik was net iets eerder. Ik moest gewoon blijven wachten (wat nog een uur duurde) en mocht toen naar voren komen. Ze namen nogmaals mijn CV door, besloten dat ik wel geschikt was ondanks dat Engels niet mijn eerste taal was (maar ik heb geen vriend wat dat andere meisje weer wel had en daardoor de voorkeur..) en hebben toen meteen de pub gebeld. 10 minuten later had ik een baan! Ik wist alleen niet waar, hoeveel ik zou gaan verdienen, wanneer ik zou moeten beginnen, dus even eng was het wel.

De pub is in Kellerberrin, ik zou meteen de volgende dag al moeten beginnen en zou 400 per week krijgen plus maaltijden en accomodatie. Nou dat klonk wel goed dus heb ik maar besloten om niet langer te wachten en deze kans aan te grijpen. De rest van de dag heb ik wat laatste dingetjes in Perth geregeld, zoals het annuleren van mijn hostel, een treinkaartje naar Kellerberrin en een nieuw telefoon abonnement omdat mijn andere daar niet zou werken.

Woensdag 16 mei was het dan zover, om 09.00u pakte ik de trein op weg naar Kellerberrin. Een treinrit van 3 uur volgde met heel veel niets. Kellerberrin ligt midden in de Wheatbelt, een groot landbouw gebied in WA. Het was even schrikken toen ik hier aankwam, want Kellerberrin is niet veel meer dan wat winkels aan de doorgaande weg en 2 zijstraten (aan de andere kant van het spoor zijn was meer straten met huizen, maar daar ben ik eigenlijk nooit geweest want had ik niets te zoeken op het ziekenhuis na, na een flinke misstap en een gekneusde enkel..).

Kellerberrin hotel/motel lag aan het einde van deze rij winkels en is redelijk groot. Toen ik binnenkwam was er niemand dus na wat roepen en rondlopen kwam er eindelijk een meisje, Steph (de vriendin van de baas) naar me toe en zei dat de baas, Steve, er zo aan zou komen. Veel moeite om verder een gesprek met me aan te knopen deed ze niet en dus was het een oncomfortabele paar minuten wachten. Steve heeft me vervolgens naar het huis gebracht waar ik zou verblijven samen met een meisje uit Engeland, Scarlett, die ook in de pub werkte. Het is een redelijk ruim huis, met een aparte keuken en slaapkamer die we deelden. Wel had ik eindelijk weer eens een dubbel bed!

Er werd mij verteld dat ik meteen om 4 uur 2 uurtjes aan het werk zou mogen om in te werken. Scarlett heeft me vervolgens wat rongeleid door Kellerberrin en hebben we geluncht bij Succulent Café, waar ik meteen nog een keertje gesolliciteerd heb om overdag wat te kunnen doen. Ik kon daar alleen pas 2 weken later beginnen, en dan op donderdag en vrijdag ochtend. Zo had ik dus ineens 2 baantjes!

Kellerberrin bestaat naast de pub, de lunchroom, een mini bieb en een supermarkt verder uit wat kleine rommelwinkeltjes waar niets te krijgen is en meer een soort van bezigheidstherapie is voor de mensen hier. Ik moest wel even lachen dat ik hier de komende 7,5 weken zou gaan doorbrengen. Maar goed, ik had gezegd dat ik een echte Australische ervaring wilde, en dit komt toch redelijk in de buurt! :)

Om 4 uur was het dan zo ver voor mijn eerste 'shift'. De kassa werd me uitgelegd en waar ik alles kon vinden en wat een beetje de bezigheden zijn als je niet bier staat te tappen, zoals poetsen, bijvullen en bestek en servetten vouwen en eten rondbrengen. Mijn eerste pint tappen ging gelukkig heel goed en ik had het werk vrij snel onder de knie. De mensen hier zijn gelukkig ook allemaal heel aardig en heel geduldig als ik iets niet meteen kon vinden.

Ik had alleen maandagen vrij, de rest van de week moest ik elke dag werken van 4 of 5 tot 12 of eerder als het niet zo druk was. Er komen veel locals en eigenlijk zie je elke avond dezelfde mensen in de pub. Ik vond dat wel heel leuk want zo krijg je toch een beetje een band met wat mensen en leer je de mensen wat beter kennen. Je leert ook wat de mensen drinken en hoe je met ze om moet gaan want veel mensen hier hebben nogal rare maniertjes. Ook heb ik goed geleerd hoe om te gaan met dronken mensen of opdringerige mannen. Het was ineens heel logisch waarom bij mijn sollicitatie gevraagd werd of ik een vriend had, want het is duidelijk dat single meisjes meer klanten aantrekken.

Overdag heb ik mijn dagen voornamelijk doorgebracht in huis, met een boek op de bank of een filmpje kijken. Ik was dus heel blij dat ik 2 weken later bij de lunchroom kon beginnen voor 2 ochtenden in de week en ik dus overdag ook iets te doen had. Bij de lunchroom werken vond ik eigenlijk nog het leukste omdat het allemaal iets verzorgder is en het wat minder gehaast werken is. Ik was hier voornamelijk bezig met het maken van koffie en kan nu een vet goeie cappucino maken (alleen kan ik het woord nog niet zo goed spellen volgens mij..).

Er zijn hier nog wel wat jonge mensen in Kellerberrin gelukkig, dus had ik toch nog wat mensen waar ik mijn vrije uurtjes mee rond kon brengen. Echte vrienden voor het leven zullen het nooit worden maar voor de tijd dat ik hier was was het wel gezellig. Op mijn vrije avond op maandag at ik altijd bij mensen bij ons om de hoek, de Morrells (waar ik nu ook verblijf omdat ik niet meer in mijn eigen huis woon omdat ik niet meer aan het werk ben). Hele lieve mensen en een soort van surrogaat familie voor alle barmeisjes hier in Kellerberrin :)

Zoals ik al eerder schreef ben ik onverwachts 2 weken eerder gestopt met werken. Afgelopen week kwam mijn baas ineens langs en vertelde mij dat ik waarschijnlijk per volgende week geen werk meer zou hebben. Het is blijkbaar voor hem nogal moeilijk om nieuw personeel te vinden en als hij nieuwe meisjes kan vinden dan wil hij die ook meteen aannemen en zou ik dus geen werk meer hebben. Dit was wel even klote om te horen, want ik had verwacht dat ik hier nog 2 weken langer zou kunnen werken en dus nog wat meer geld zou kunnen verdienen, maar helaas, de dag na dit nieuws had de baas al 2 nieuwe meisjes gevonden en zou ik per maandag 25 juni geen werk meer hebben. Het is nu woensdag en heb ik dus mijn laatste shift gehad en ik vind het heerlijk! Ik kan nu lekker even uitrusten (ik moet nog wel 2 shifts doen bij de lunchroom) voordat ik a.s maandag weer op pad ga. Ik was er ook wel weer aan toe om te gaan reizen, want ik ben hier toch om wat van het land te zien en niet in zo'n slaapstad als Kellerberrin te wonen.

Maandag ga ik met een 21-daagse tour mee van Perth helemaal langs de kust omhoog naar Darwin. Dat is ongeveer 4300km langs schitterende stranden, mooie natuurgebieden en afgelegen plekken! Ik heb hier erg veel zin in, vooral omdat ik gehoord heb dat de westkust toch het mooiste gedeelte is van Australië! Na Darwin, waar ik 4 dagen blijf, vlieg ik naar Cairns aan de oostkust, vanaf waar ik in 6 weken afreis naar beneden en terug naar Sydney. De tijd gaat dus erg snel nu merk ik en over iets meer dan 10 weken ben ik alweer in ons kikkerlandje!

Nou meer heb ik op dit moment niet te vertellen want heel spannend is mijn leven dus niet geweest de afgelopen paar weken en het is dus ook een veel korter verslag dan normaal. In mijn volgende reisverslag zal ik vast weer heel wat meer te vertellen hebben!

Tot dan en bedankt voor het lezen!

Veel liefs,

Gwen