Hoi lieve allemaal!

Hier alweer mijn een-na-laatste reisverhaal vanaf Brisbane. Ik ben weer 4 weken verder en mijn thuiskomst is nu niet ver weg meer! Het is hier nog steeds super en verbazingwekkend blijft het weer hier zelfs in de winter fantastisch! Er is weer veel gebeurt deze laatste paar weken sinds ik vertrokken ben uit Darwin..

Ik had in Darwin een vroege vlucht naar Cairns geboekt, om 6 uur 's ochtends al en omdat het om een of andere rare reden gezien werd als een internationale vlucht moest ik al om 4 uur inchecken. Dit betekende voor mij dat ik een nachtje op het vliegveld heb geslapen om toch nog wat kosten te besparen:) Groot voordeel: gratis internet! Ik voelde mij net een zwerver, zo omringd door al mijn spullen en slapend op een bankje. Ik heb gelukkig wel wat kunnen slapen en tijdens mijn vlucht heb ik ook nog een uurtje mee kunnen pakken. Ik had voor de verandering namelijk eens geluk tijdens mijn vlucht, want hoewel het hele vliegtuig behoorlijk vol zat, had ik 2 lege stoelen naast mij en kon ik lekker languit liggen! Veel jaloerse blikken kreeg ik van de mensen om mij heen, zeker als je nagaat dat dit een Jetstar vlucht was, die bekend staan om hun minimale beenruimtes. Ik heb me hier lekker niets van aangetrokken en viel vrij snel na het opstijgen in slaap!

Doordat mijn vlucht als internationaal was bestempeld kreeg ik ook nog eens een mooie stempel op mijn boarding pass dat ik Australië had verlaten en in Cairns weer een nieuwe stempel met welkom in Australië.. Heel vreemd en helaas mocht ik het bewijs hiervan niet bewaren. Vanuit Cairns heb ik meteen een shuttle busje gepakt naar Port Douglas, om een paar daagjes heerlijk aan het strand te relaxen. Er was daar weinig te doen, het is echt een beetje een rijkeluis resort plaatsje, maar ik heb heerlijk 2 daagjes op het strand liggen bakken. De laatste dag ben ik 's avonds met 2 jongens uit mijn hostel naar een bar gegaan waar ze aan toad racing deden. Wij hadden geen idee wat het was, maar zoals de naam al zegt wordt daar een wedstrijd gehouden met nare cane toads. Deze padden worden hier echt als een plaag gezien, waardoor er niet heel lief met ze omgegaan wordt. Ikzelf vond het, ondanks dat het dus nare beesten zijn, heel naar om te zien, maar als ik dit tegen een Australiër uitte kreeg ik een onbegrijpelijke blik toegeworpen en een uitleg dat het echt niet zielig is hoor.

De volgende ochtend heb ik de shuttle terug naar Cairns gepakt en had ik een hele grappige Italiaanse buschauffeur die ons een verhaal vertelde dat ze op de golfbaan van het resort altijd 2 paar sokken moeten dragen. Waarom dan? Omdat er een kans bestaat op een 'hole in one'. Nou lachen dat de bus deed en de stemming zat er goed in voor het uurtje terug naar Cairns.

In Cairns heb ik de eerste dag een beetje het plaatsje verkend. Er is hier weinig te doen, behalve, als je de nodige backpackers mag geloven, je helemaal volgooien met alcohol en het Great Barrier Reef te bezoeken. Nu zag ik deze eerste optie niet zo zitten en heb ik maar voor de 2^e gekozen, een tour die voor zondag gepland stond. Ik heb 2 verschillende koralen bezocht, waar ontzettend veel mooie vissen en koraal was in allerlei verschillende kleuren! Hoewel sommige mensen zeggen dat het koraal aan de westkust mooier is, vond ik zelf het GBR veel indrukwekkender. Ik heb naarstig gezocht naar Nemo, en had hem eindelijk bij het 2^e koraal gevonden:) Ook heb ik een aantal grote clams gezien die als je ze binnenin aanraakt ze zichzelf dichtklappen. Het was behoorlijk winderig geworden op de terugweg met nogal wat golven, wat voor veel hilariteit zorgde aangezien de wijn op de terugweg gratis was. Met wat live entertainment erbij van Lucky Phil (een soort Keith Richards figuur) was het een gezellig tochtje terug naar de haven.

De laatste dag in Cairns ben ik 's avonds naar de BBQ van het hostel geweest waar ik de specialiteiten van Australië nogmaals kon proeven: kangaroe, barramundi (vis), krokodil en emu. Zo lekker allemaal! Hierna zijn we met een groepje naar de Mexican Night in de Woolshed gegaan, waar compleet met sombrero's, spelletjes en ja ja, een polonaise, het feestje losbarstte.

De twee dagen na Cairns had ik weer als relax tijd ingedeeld in Mission Beach. De weg hier naartoe was echt schitterend langs bergen en regenwoud. Ik heb hier eigenlijk 2 dagen lang aan het zwembad gelegen met een boek en in de avonden 2 lange strandwandelingen gemaakt. Heel toevallig kwam ik hier weer een Nederlandse jongen tegen die ik nog kende van mijn verblijf in Melbourne, wat is de wereld toch klein soms!

De stop na Mission Beach was Townsville, een plaats die ik waarschijnlijk over had geslagen ware het niet dat ik uitgenodigd was om hier een weekendje door te brengen door een stel van mijn tour aan de westkust. Tracey en Eric hebben waanzinnig goed voor mij gezorgd hier en het was zo fijn om weer eens in een huis te verblijven met mijn eigen kamer. De zondag ben ik voor 2 nachtjes naar Magnetic Island gegaan, een eilandje net van de kust af. Ik heb hier gesnorkeld en een wandeling gemaakt waar ik soort van verdwaald ben (niet echt maar ik had de verkeerde afslag genomen waardoor ik ipv naar beneden naar de strandjes ging ik de berg op liep). 'S Avonds was er bingo in het hostel en heb ik de hoofdprijs gewonnen: een $30 bar tab. Omdat ik de volgende dag toch weg ging en de bar met een half uurtje dicht ging heb ik voor iedereen aan mijn tafel maar een drankje gekocht.

De laatste ochtend heb ik nog de Forts wandeling gemaakt, waar ik door mijn fout de dag ervoor al aan begonnen was. Dit is een wandeling naar een bergje op Maggie waar tijdens de Tweede Wereld Oorlog verscheidende grote geweren en kanonnen opgesteld stonden. Heel naïef heb ik nooit echt geweten dat Australië zo betrokken is geweest bij de oorlog, en ik vond het dus heel interessant om dit te zien! Helaas zat er in het bos waar deze wandeling doorheen liep ook de welbekende (?) death adder, een slang die niet zoals andere slangen uit de weg gaat en bang is voor mensen als je aan komt lopen, maar juist meteen in de aanval gaat. Omdat ik hier in mijn eentje liep brak mij bij elk geritsel in de bosjes het zweet uit en was ik blij toen ik eenmaal weer op een verharde weg stond!

Ik heb hierna nog 1 nachtje in Townsville geslapen en heb de volgende dag weer de Greyhound naar het zuiden gepakt, naar Airlie Beach, waar ik helemaal niet gedaan heb. Ik moest hier heen omdat ik vanaf hier een 3 daagse tour langs de Whitsundays zou doen. De donderdag heb ik wederom gesnorkeld op het GBR, de 1^e dag van de tour. Ik heb onderweg heel veel walvissen gezien, maar helaas was het koraal hier lang niet zo bijzonder als ik Cairns en was het ook mega toeristisch. Na deze dag ben ik naar Long Island gebracht, waar ik 2 nachtjes op het resort zou verblijven. Resort klinkt heel wat, en dat was het vast ook voor de mensen die veel betaald hebben, maar ik zat gewoon in de backpacker accommodatie. Verder prima te doen en het was hier heerlijk rustig, want behalve de 2 resorts is het eiland onbewoond. Ik had hier besloten om op mijn vrije dag 2 bushwalks te doen. Ik besloot om met de langste te beginnen en ik vond het de eerste 1,5 uur fantastisch: mooie uitzichten over zee en de Whitsundays en een lekker vlak paadje. Daarna begon het pad te kronkelen door de bossen, weg uitzicht, en tot mijn grote schrik kwam ik hier ineens wél een slang tegen! Hij was bruin en kronkelde rustig over het pad, maar de schrik zat er goed in dus ben ik snel doorgelopen naar het einde (ik was er nu bijna toch) en ben meteen weer weg gegaan. Later in het hostel hoorde ik dat meer mensen een slang tegen waren gekomen en ook omgekeerd waren. Daardoor heb ik maar besloten om de 2^e bushwalk te laten voor wat ie was.

Mijn laatste dag van de tour ben ik gaan zeilen op de Whitsundays. Nog een heel gedoe want we hadden eerst 's ochtends een transfer van Long Island terug naar Shute Harbour. Daar aangekomen bleek dat onze volgende transfer al vertrokken was omdat de eerste boot vertraging had. Gelukkig was de boot pas net weg en kon ie nog omkeren om ons op te halen (dit gebeurt niet altijd, want ik heb andere mensen gesproken die hetzelfde als mij hadden geboekt en waar de boot niet terug kwam. Weg geld dus en weg een geweldige dag..). We werden met deze boot naar Daydream Island gebracht waar we een half uurtje moesten wachten tot ons bootje ons op kwam halen om ons naar de zeilboot, de Camira, te brengen. Het was zo'n fantastische dag! De Camira is een mega catamaran maar wij zaten die dag maar met 25-30 man op de boot. Het waaide in de ochtend flink hard en we hadden zo een behoorlijke vaart en overal op de boot zat je in de splash zone. Ik had gelukkig ook een hele gezellige groep aan boord (op de Aziaten die zeeziek werden na). Er waren vrij veel andere backpackers van mijn leeftijd en we hebben de hele dag samen opgetrokken, zeker toen om 11u de 'bar' (de koelbox) open ging met gratis alcohol. Lekker Jacob's Creekje erbij, in het zonnetje: genieten! We hebben onderweg een aantal stops gemaakt, zo zijn we eerst nog ergens gaan snorkelen en heb ik als enige van de boot een reuze schildpad gezien! (nee, toen was de bar nog niet open..) Daarna zijn we doorgevaren naar Whitehaven beach, het mooiste strand wat ik denk ik ooit in mijn leven heb gezien: spierwit, geen schelpen of steentjes maar puur zand, en schitterend blauw water. Woorden en foto's kunnen niet omschrijven hoe mooi het hier is en we waren met z'n allen ook even sprakeloos toen we het strand opliepen. Na Whitehaven beach hebben we verder alleen nog gezeild in het namiddag zonnetje en zette we om 18.00u weer voet aan wal. We hadden besloten om 's avonds nog met onze groep te gaan stappen.

De volgende dag moest ik eigenlijk de hele dag wachten op mijn nachtbus naar Agnes water, dus heb ik een aantal uurtjes bij de Lagoon doorgebracht. De nachtbus vertrok ook nog eens met een uur vertraging, dus we reden pas tegen 1u 's nachts weg uit Airlie. De rest van de rit ging ook niet zo voorspoedig door de vele roadworks, maar ik heb wel lekker kunnen slapen. Toch breekt zo'n nacht je wel op en heb ik eigenlijk mijn eerste dag in Agnes Water in bed doorgebracht met een boekje:)J Ik heb alleen 's avonds nog even een strandwandeling gemaakt en met een jongen van mijn zeiltrip samen gegeten. De volgende dag heb ik de hele dag in de bieb doorgebracht met sollicitaties en de dag daarna had ik mijzelf opgegeven voor een tour met Scooter Roo. Dit zijn scooters die eruit zien als Harleys, en je compleet uitgedost wordt met leren jack, helm met vlammen op de zijkant en nep tattoo's: geweldig! Het was een 3 uur durende tocht lang allerlei highlights en als een grote bikersgroep zoefden we over de wegen. We hebben ook heel veel kangaroes gezien doordat het al begon te schemeren. Na nog 1 nachtje in Agnes Water te hebben doorgebracht was het de volgende dag tijd om weer verder te gaan. Ik was hier ook wel blij mee want mijn hostel zat vol met stoners, compleet met dreadlocks en/of ongewassen haren...

Volgende stop was Hervey Bay, vanaf waar ik een driedaagse tour naar Fraser Island zou gaan maken. De eerste dag op Fraser zijn we naar het welbekende Lake Mackenzie geweest, een schitterend meer gevuld met regenwater, heerlijk fris dus! In de middag hebben we nog 2 bushwalks gemaakt en er werd ons op het hart gedrukt dat we bij elkaar moesten blijven en geen eten mee mochten nemen vanwege de dingo's.. Lekker bemoedigend:) Op de terugweg de eerste dag kregen we nog een aanrijding met Fransen, die het nodig vonden om hun auto achterin onze bus te rijden. Nu kon onze bus daar wel tegen, hun auto iets minder. $4000 schade hoorde we later.. Dit schijnt wel veel voor te komen, omdat het rijden op Fraser toch wel een hele uitdaging is. Het is een eiland dat voor 95% uit zand bestaat en de wegen zijn niet echt wegen te noemen. Zeker omdat het nu droogte seizoen is is er veel los zand en gebeuren er nogal wat ongelukken. Ook wordt er bij de tagalong tours zodanig veel gedronken in de avonden dat veel mensen de volgende ochtend nog dronken achter het stuur zitten. Ik was blij dus dat ik zelf niet hoefde te rijden en veilig en hoog in een bus zat!

De 2^e dag zijn we over 75 mile beach gereden, een snelweg en overal staan dus ook snelheidsbordjes met 80 of 30 (bij bezienswaardigheden). Heel grappig is ook dat je hier geregeld politie tegen kunt komen die met laserguns staan te flitsen. Onze eerste stop was Eli creek, een mooi beekje waar je door het water naar beneden af kunt dalen. Ik vond het erg koud en een beetje te diep zo met mijn camera, dat ik maar besloten heb om alleen aan het einde pootje te baden. Iets verderop lag hier ook een dode walvis die aangespoeld was een paar weken eerder dus daar ben ik nog even wezen kijken (heel vies en stinken!). Daarna zijn we naar het scheepswrak doorgereden, heel bijzonder om dat te zien! Bij de Pinnacles zijn we even wezen kijken naar het gekleurde zand en daarna zijn we doorgereden naar Indian Head voor een schitterend uitzicht over het strand en de zee. We hebben van hier een schildpad gezien, sting- en mantarays, dolfijnen en walvissen in de verte. We dachten ook nog haaien te zien, maar dit bleken Spanish mackarels te zijn. Als laatste zijn we nog naar de Champagne pools geweest, wat ik zelf een beetje tegen vond vallen. Normaal zijn dit allemaal poeltjes waar water wat in bubbelt, maar er lag nu zoveel zand in dat er maar 1 poeltje over bleef en geen bubbels te bekennen. Hoogtepunt was hier wel dat er ineens 6 walvissen langs kwamen zwemmen!

De laatste dag waren er nog maar 6 mensen van onze groep over, omdat de meesten een 2daagse tour geboekt hadden. We hebben die dag lekker rustig aangedaan en 2 meren bezocht en een bushwalk gemaakt. In de avond was het tijd om terug naar Hervey bay te gaan om de volgende ochtend de bus naar Rainbow Beach te pakken.

Rainbow beach is eigenlijk een andere uitvalsbasis voor Fraser Island maar ik had van mensen gehoord dat het er wel heel mooi was om een paar dagen door te brengen. In de avond dat ik aankwam ben ik mee geweest met een wandeling georganiseerd door het hostel naar de sandblow. Hier kon je, mocht je dat willen, gaan sandboarden, maar ik had geen zin om weer helemaal bedolven onder het zand te worden, dus ik heb mooi staan kijken. Vanaf hier hebben we ook de zonsondergang gezien, een heel mooi plekje! Na het eten ben ik met de mensen van mijn kamer naar de bar in het hostel naast ons gegaan waar een band zou optreden. Het bleek niet echt een band te zijn maar 2 jongens met een gitaar, maar spelen en zingen konden ze wel! Het werd voor veel mensen een ruige avond (waar haalt iedereen dat geld toch vandaan?) en ik voelde me uiteindelijk de enige nuchtere persoon nog. Ik had het dus tegen 12u ook wel gezien en ben lekker naar bed gegaan.

De volgende ochtend was voor iedereen nogal zwaar om op te staan, zeker omdat het merendeel naar Fraser zou gaan. Ik en een ander meisje bleven nog over en we zijn 's middags een paar uurtjes naar het strand geweest. Verder heb ik niets uitgespookt in Rainbow.

Na Rainbow beach was het tijd voor Noosa, een plek waar ik wederom heel weinig heb uitgevoerd:) Ik heb de 2^e dag hier een wandeling gemaakt, waar ik onderweg ineens een Goanna, een mega hagedis, tegen kwam. Wel even schrikken, en dat blijft toch iets bijzonders aan dit land. Je kunt op elk moment hier een vreemd of zelfs dodelijk dier tegenkomen! Voor mijn gevoel ligt er hier altijd wel iets op de loer en ik voel me met wandelen door de bossen ook nooit 100% op mijn gemak. Na Noosa ben ik doorgegaan naar Brisbane, waar ik de afgelopen 5 dagen heb doorgebracht.

In Brisbane heb ik weer een beetje een normaal leven opgepakt ipv dat van een backpacker:) Ik sliep hier bij een oud collega van mijn moeder en haar vriend, die een appartement middenin Brisbane hebben. Het is heerlijk om weer in een huis te slapen met alle gemakken van dien! Ik heb ook bar weinig uitgevoerd, naar een marktje geweest, wezen lunchen (gedurende 4 uur!), een beetje sightsee-en, winkelen en zwemmen. Ik voel me nu weer helemaal uitgerust om aan het laatste stuk van mijn reis te beginnen!

Vanmiddag pak ik vanaf Brisbane de bus naar Byron Bay, waar ik 4 nachten in de Arts Factory ga verblijven. Byron Bay is echt een hippie plaatsje wat ik heb gehoord, en de Arts Factory des te meer als hostel met gratis yoga en meditatielessen. Ik ben heel benieuwd! Hier ga ik vrijdag nog een ochtend kayaken en dan pak ik zondag avond de nachtbus naar Sydney, waar ik dan nog maar 5 nachtjes heb voordat ik weer naar huis kom. Tegen die tijd zal ik nog wel een kleine update op mijn blog plaatsen!

Nou bedankt wederom voor het lezen en nu kan ik eindelijk zeggen: tot snel!

Veel liefs,

Gwen