Hoi allemaal! Na een heerlijk ontspannen paar dagen in Hokitika van mijn vorige verhaal, was het al snel weer tijd voor wat meer avontuur verder richting het zuiden. Eerste stop: Franz Josef. Onderweg hier naartoe zijn we nog even gestopt in Ross, een oud en heel erg uitgestorven goudmijn plaatsje waar de mensen die dat leuk vonden konden gaan gold-pannen. Ik ben vroeger vaak genoeg in Slagharen geweest dus ik heb deze ervaring maar aan me voorbij laten gaan. Toen ik de “buit” van de mensen zag die het wel gedaan hadden (voor 10 dollar!) was ik blij dat ik deze beslissing had genomen. Na Ross reden we in een keer door naar Franz Josef om daar even de gletsjer te bekijken. Het was helaas nogal slecht weer met veel regen en nog meer laag hangende bewolking. Vanaf het uitzichtpunt was er in de verte wel iets te zien wat op een gletsjer leek, maar echt indrukwekkend was het niet en had ook net zo goed een vlek op mijn lens kunnen zijn. Gelukkig waren we hier 3 dagen, dus de kans was groot dat het nog beter zou worden! In Franz sliep ik in Chateau Franz, een geweldige backpackers! Ik sliep hier samen met Robin en nog 4 andere meisjes (Aukje (NL), Mieke (BE), Helen en Sarah (UK)) op een kamer en we hadden zelfs onze eigen badkamer, koelkast en tv! We besloten meteen maar om hier ’s avonds gebruik van te maken en The Ring te kijken, lekker griezelen hier in de bergen! Na een verbazingwekkende goede nachtrust na de enge film (komt vast door de fantastische matrassen!) was het tijd voor een wat actievere dag. De 4 meisjes uit mijn kamer gingen de full day glacier walk doen op de gletsjer, die Robin en ik pas in Fox glacier zouden gaan doen. Maar het weer was vandaag fantastisch, zon en maar een paar wolkjes aan de lucht, dus besloten wij om alsnog naar de gletsjer te lopen. Vanuit de keuken was tijdens het ontbijt het geweldige uitzicht al te zien, besneeuwde bergtoppen! De wandeling naar de gletsjer was heel bijzonder door het regenwoud. De twee gletsjers in NZ, Franz en Fox, zijn qua ligging redelijk uniek in de wereld, want ze liggen heel dicht bij zee en aan hun voeten liggen regenwouden. Heel erg mooi om te zien! De wandeling naar de terminal duurde ongeveer 2,5 uur en het goede weer maakte het uiteindelijke aangezicht meer dan waard! Wat een geweldig gezicht, een grote vallei waar de gletsjer vroeger liep en op het einde de gletsjer zelf! Het waaide wel heel erg dus echt warm was het niet.. Robin en ik waren wel wat vermoeid na de wandeling, dus besloten we vanaf de carpark terug naar Franz te gaan hitch-hiken. De 3e campervan die langs kwam nam ons gelukkig al mee, een heel aardig Duits echtpaar. Dat scheelde nogal want nu waren we al met 20 min weer terug bij ons hostel. Niemand had iets gepland voor de volgende dag behalve Robin die ging quadbiken dus hebben we besloten om voor de lunch een korte wandeling naar top van een bergje net buiten Franz te maken, waar, zoals ons verteld was, we een mooi uitzicht zouden hebben over de omgeving en we zicht hadden op de zee en de gletsjer. Heel bijzonder om deze twee, zo tegengestelde dingen tegelijk te kunnen zien. De DOC had ons verteld dat we met lopen niet de eerste rechts moesten nemen omdat dat doodlopend was naar de rivier, maar we zagen maar 1 pad dus zijn we daar afgeslagen. Dit bleek helaas de verkeerde te zijn en we hadden iets meer geduld moeten hebben voor het juiste pad. Robin en ik hebben nog geprobeerd een zijpaadje van de rivier over te steken door grote stenen in het water te gooien en zo een brug te bouwen, maar helaas mislukte dit. Er zat niets anders op dan een stukje terug te lopen, een steile grindheuvel af te gaan en zo op het juiste pad terecht te komen. De wandeling naar de top was behoorlijk straight forward over 1 pad en met 20 minuten stonden we al bovenop! De wandeling terug naar het hostel ging een stuk sneller nu we de weg wisten en waren we mooi op tijd voor de lunch. Het was deze dag ook St. Patrick’s Day, dus besloten we dat ’s avonds goed te vieren. We zijn eerst naar the Blue Ice cafe gegaan, waar het 2 for 1 was met onze sleutels van het hostel (en waar ze chocolade Euro munten, zo heerlijk!) en daarna zijn we doorgegaan naar de Monsoon bar. Om 01.00 vond ik het wel best, want de volgende dag werden we alweer om 07.30 opgehaald door Magic om door te reizen naar Fox. De stop van Fox is geen standaard stop van Magic, maar Robin en ik wilden graag de full day gletsjer hike doen hier in Fox ipv in Franz (zowel voor de kosten als voor het grotere avontuur!). Omdat we al met een half uurtje in Fox waren konden we eerst nog niet onze kamer in. Het hostel had echter een massive tv room, ingericht als een bioscoop met een soort van loungebanken achterin, dus daarop heb ik mij genesteld met een dekentje en hebben we 2 filmpjes gekeken voordat we onze kamer op konden. De rest van de dag heb ik naast een korte wandeling door Fox (het is maar 1 straat :P) verder niets gedaan en heb ik goed uitgerust voor de glacier hike. De hike zelf de volgende dag was echt fantastisch en een van de mooiste dingen die ik tot nu toe heb gedaan. Onze gids Tyler wist ons heel veel te vertellen over de omgeving en we hebben de hele dag op het ijs rondgebracht, klimmend over crevices (die héél gevaarlijk zijn! Iets met het platdrukken van een lichaam als een tube ketchup. Ik zal het hier verder maar bij laten :)), door ijs grotten en over hoge ijspieken. Het landschap op zo’n glacier is zo bijzonder en heel anders dan ik me had voorgesteld. Het duurde bij mij wel even voordat ik gewend was aan de crampons, want ik verwachtte steeds uit te glijden op het ijs. Volgens onze gids was dit normaal maar zou het vanzelf wennen. Dit was inderdaad zo en op de terugweg naar beneden werden we al gewaarschuwd niet overmoedig te worden omdat we ons met z’n allen nogal gedroegen als een stelletje berggeiten. Ik kan verder de ervaring moeilijk samenvatten, want er is weinig waarmee ik het kan vergelijken. Ik hoop dat de foto’s op facebook genoeg zeggen in dit geval! De volgende dag zijn we nog naar Lake Matheson gelopen, wat een van de mooiste fotoplekken zou moeten zijn volgens alle gidsen. Het water is namelijk zo’n donkere kleur dat de hele omgeving, en dan met name Mt Tasman en Mt Cook hier perfect als in een spiegel in gereflecteerd zouden worden. Het was weer heel erg mooi weer maar helaas stond er teveel wind op het meer voor een mooie reflectie. Gelukkig gingen we de volgende dag met Magic op weg naar Wanaka hier weer langs. Met een opkomend zonnetje kwamen we aan bij Lake Matheson. We hadden hier een uur de tijd en onze busdriver adviseerde ons om naar de jetty viewpoint te gaan, wat maar 20 min lopen was en dus iedereen genoeg tijd zou hebben. Maar omdat wij hier gisteren al geweest waren wisten wij dat het uitzicht, mocht het nu dus wel windstil zijn, niet zo mooi was, dus besloten we te rennen naar de Reflection Island viewpoint. Dit was 50 min heen en terug lopen, dus rennen was op sommige stukken echt wel nodig. Eenmaal bij de viewpoint aangekomen bleek dat het inderdaad zo goed als windstil was en wat was het prachtig, ik denk dat ik nog nooit zo iets moois heb gezien! De perfecte reflectie van de bergen in het water met nog wat laaghangende mist was echt schitterend! Ook al had ik de vorige dag gezegd dat ik genoeg foto’s had van dit meer, was dit toch echt de moeite waard om nog wat meer plaatjes te schieten! Na deze geweldige ervaring was het tijd om verder te rijden richting Wanaka. Via een bergpas reden we door the Gates of Haast op weg naar de Otago region. Onderweg zijn we nog gestopt bij de Bridal Veil falls, zo genoemd omdat de waterval er uit ziet als een sluier, en de blue pools, een prachtig blauwe poel onder een hangbrug. De Otago region waar we de komende tijd in zitten is weer heel anders dan de West Coast. Waar de West Coast vooral heel groen is met veel bomen (zoals bijna heel NZ eigenlijk) is Otago nauwelijks bebost. Het Lake District waar Wanaka in ligt is omringd door redelijke bergen van gelig gras. In deze regio is ook een deel van LotR opgenomen, en als je je afvraagt hoe het er hier uitziet dan is Rohan de beste omschrijving. Ikzelf vind deze natuur echt schitterend, heerlijk woest en wat diverser dan al die bomen steeds. Het is hier ook heel mooi omdat de herfst zijn intrede begint te doen en alle bomen dus heel mooi kleuren bij de geel/bruine bergen. Na de lunchstop hebben we nog 2 scenic stops langs Lake Wanaka en een andere Lake (waar ik de naam niet meer van weet) gemaakt. Helaas waren dit 2 stops waar we alleen even snel de bus uit mochten om wat foto’s te maken, omdat we snel weer door moesten rijden naar het vliegveld waar een aantal mensen, waaronder Robin, wilden gaan skydiven nu het weer zo geweldig is. Ik was behoorlijk jaloers, skydiven blijft toch behoorlijk een verslaving. Maar ik weet zeker dat ik ooit nog wel een keer terug kom hier in Nieuw-Zeeland, en dan heb ik nog een mooie nieuwe skydive om naar uit te kijken! Na het vliegveld hebben we de helft van de bus bij Puzzling World afgezet, een wereld van illusies. Ik vond zelf $12 nogal veel om te betalen voor zo’n klein iets, en Queenstown komt er aan en een Fergburger is ook $12 dus besteed ik liever mijn geld aan nog een hamburger daar :) (dit bleek zeker de juiste beslissing geweest te zijn, want de mensen die ik later nog heb gesproken vonden het behoorlijk tegenvallen). Na al deze drop offs zijn we doorgereden naar Wanaka. Hier werd iedereen afgezet bij Base, wat jammer was want mijn hostel lag wat buiten de stad en bleek 15 min lopen te zijn heuvel op. Normaal geen probleem en het was ook niet zo steil, maar met die mega backpack viel dit toch wel tegen. Ik ben redelijk op tijd weer naar bed gegaan, na nog even buiten vanaf het balkon van de sterrenhemel genoten te hebben. Omdat het vandaag zo goed weer was, bleef de hele lucht ’s avonds ook kraak helder. Heel erg mooi, want op deze manier kon ik voor het eerst in mijn leven echt duidelijk de milky way en Southern Cross zien! Wat een geweldig gezicht! De Milky Way is echt een hele duidelijke witte strook in de lucht, met allemaal sterren van verschillende groottes. Het is zo bijzonder hier om alle sterren zo helder te zien, heel anders dan onze sterrenhemel in Nederland! De volgende dag was het weer nog steeds goed, wel iets meer bewolking, maar goed genoeg om een wandeling naar de top van Mt Iron te maken voor een geweldig uitzicht over de omgeving. Ik ben deze dag in mijn eentje op pad gegaan. De wandeling naar de top was behoorlijk pittig, een steile klim van ongeveer 45 minuten, maar het uitzicht was fantastisch! Ondanks dat het nog wel wat bewolkt was, kon ik de meeste toppen van de bergen in de omgeving zien en de reflectie van de zon op het meer was ook heel erg mooi! Na even wat plaatjes geschoten te hebben op de top ben ik snel weer naar beneden gegaan want het was toch best wel koud in de wind. Omdat het altijd afwachten is wat het weer de volgende dag doet, besloot ik om vanaf hier door te lopen naar het meer. Ik heb daar even heerlijk aan de waterkant mijn reis en ervaringen hier lopen overdenken en ben daarna via het bos en de waterkant teruggelopen naar het hostel. Het begint hier trouwens nu echt herfst te worden, de bladeren aan de bomen beginnen te kleuren en overal springen paddenstoelen uit de grond. David en zijn vriendjes waren ver te zoeken, maar rood-met-witte-stippen paddenstoelen waren er genoeg! Het weer was de dag erna nog steeds verbazingwekkend goed en ik was ‘s middags van plan om samen met Robin en Marie naar een winery te gaan om weer eens wat wijntjes te proeven. De winery zou tot 17.00 open zijn maar toen we om 16.40 daar aankwamen bleek hij al dicht te zijn. Helaas.. Gelukkig was het uitzicht vanaf de heuvel over Wanaka en het meer wel echt schitterend, dus was de wandeling niet helemaal voor niets. ’s Avonds zijn we nog met z’n drieën en een jongen uit Engeland, Andy, naar de film geweest, the Descendants. Wat een mooie film is dat! De bioscoop in Wanaka was ook een beleving op zich, de hele zaal is ingericht met banken, vliegtuigstoelen, schommelstoelen en zelfs een auto met bankjes er in! Wij zaten met z’n vieren op een hele relaxte bank en met een white chocolate en ginger cookie erbij was het een heerlijk avondje :) De dag erna was het dan eindelijk tijd voor Queenstown, party capital of NZ! Nu weten de mensen dat ik de laatste tijd wat minder van het stappen ben, dus ik had weinig verwachtingen bij Queenstown, maar er hangt daar zo’n bijzondere sfeer dat op dit moment Queenstown mijn favoriete stad in NZ is, en zeker een van mijn favoriete steden ter wereld! Onderweg van Wanaka naar Queenstown zijn we nog gestopt bij de bungy, want een aantal mensen bij ons uit de bus wilde graag springen. Heel leuk om te zien, maar ik ben heel blij dat ik dit niet heb gedaan, zo hoog! Vlak voor Queenstown stopten we ook nog even voor een lunchstop in Arrowtown, waar ik een heerlijke steak & cheese pie heb gehad. Om 13.00 waren we al in Queenstown en moesten Robin en ik helaas 15 min door de regen naar ons hostel lopen, die iets buiten het centrum lag. ’s Avonds zijn we nog met mensen van de bus uitgeweest in de Altitude Bar en the World Bar, waar ze drankjes serveren in theepotten. Heel erg leuk maar ook heel gevaarlijk, want er zit heel veel alcohol in. Ik heb hier verder weinig van gehad, want ik had wandelplannen voor de volgende dag en wilde wel goed uitgerust zijn. Helaas was het weer de volgende dag nog steeds slecht (het sneeuwde zelfs op de bergen om ons heen!), dus hebben we eigenlijk de hele dag in het hostel rondgebracht. We zijn ’s middags alleen even naar Fergburger gegaan, een “rite of passage for every traveller” volgens de Lonely Planet. Ik heb hier een Mr. Big Stuff burger gehad, met een halve pond vlees, streaks of bacon, aioli, sla, tomaat en ui en het was de lekkerste burger die ik ooit heb gehad! Het was wel een heel gedoe om dat hele ding op te krijgen en ik zat na afloop volledig onder de aioli. We waren hier samen met Natalie, die voorstelde om ’s avonds weer te gaan stadten. Maar omdat ik na de avond ervoor weer wat last van mijn rug had besloot ik niet mee te gaan en te kijken of mensen in het hostel zin hadden om ’s avonds wat te kaarten. Na heel onschuldig met Uno begonnen te zijn met Stephanie (DE), Eric (VS) en André (Canada), gingen we vrij snel daarna over op een drankspelletje, Ring of Fire (welbekend uit mijn tijd in Maine). Ik had wel besloten om rustig aan te doen, want die katers daar ben ik wel klaar mee, dus ik heb me heel netjes aan 2 glaasjes wijn gehouden (gelukkig had ik goeie kaarten :P). Robin en Elisabeth (NL) kwamen na 2 uurtjes ook weer binnen, dus hebben samen met hen en nog een jongen uit Brazilië de rest van de avond spelletjes gespeeld. Mijn plan van op tijd slapen mislukte dus nogal, maar ik heb wel een hele leuke avond gehad! Om 08.00 was ik de volgende dag alweer wakker na 5 uurtjes geslapen te hebben en heb ik beneden in de lounge samen met wat mensen The Hangover gekeken. André en Eric wilden om 14.00 naar the Ice Bar, waar een aanbieding voor was: voor 10 dollar entree en een cocktail (ipv 32!). Robin, Elisabeth en ik vonden het wel leuk om mee te gaan, dus stonden we om 14.00 in de kou (wel met hele dikke jassen en Uggs aan) in de Ice Bar. Het is -8 in de bar, dus na 1 cocktail vonden we het wel weer genoeg. Omdat het mooi weer was en we het na de Ice Bar behoorlijk warm hadden, hebben we de middag op het balkon doorgebracht. Robin en ik waren ’s avonds nog heel verbaasd om ineens Guido Weijers in ons hostel te zien, en wat een aardige man is dat! Hij is heel normaal, probeert (gelukkig) niet de hele tijd grappig te doen, en is heel gezellig om mee te praten! Ik ben ’s avonds nog met Eric, André en Elisabeth door Queenstown gelopen, omdat het een hele mooie avond was met een heldere sterrenhemel. We wilden eigenlijk nog de gondel omhoog pakken, maar die ging net dicht toen wij om 21.30 aankwamen, dus zijn we maar naar het meer gelopen. Om 01.30 was het voor mij weer bedtijd, want onze bus naar Milford Sound zou de volgende dag al om 07.45 gaan! Helaas regende het de hele dag tijdens onze excursie naar Milford Sound. Ons was verteld dat dit in principe niet zo heel erg is, want zo zijn er overal watervalletjes die er normaal niet zijn. Het was inderdaad heel mooi, maar ik vond het zo jammer om niet de hoge toppen van de bergen rond de fjord te kunnen zien, zeker die van Mitre Peak die in het midden van de Sound staat. Het fjordenlandschap is wel heel bijzonder en doet heel Scandinavisch aan. Het is ook heel uitgestorven daar (op de toeristenbussen na) want er wonen bijna geen mensen in het gebied. Ook was het heel bijzonder om onder de 45 graden lijn van de aarde te komen (hier is vast een meer geografisch verantwoord woord voor), waar blijkbaar maar 5% van de hele wereldbevolking ooit in zijn leven komt. Het landoppervlakte onder deze lijn is namelijk maar heel beperkt: Antarctica, een klein stukje Nieuw-Zeeland en Zuid-Amerika. Op de terugweg zijn Robin en ik in Te Anau de bus uit gegaan, waar we de komende 2 nachten verblijven. Er is in Te Anau weinig te beleven, maar wel lekker om even bij te komen na alle drukte van Queenstown. Na heel lang (nou ja, tot 10.00, wat voor dorm begrippen heel lang is) uitgeslapen te hebben zijn we vandaag wezen paardrijden. Hier in de omgeving is het de goedkoopste optie vergeleken bij de rest van NZ en ik wilde hier nog heel graag ergens gaan paardrijden. Het weer was vandaag weer prima en het was heerlijk om 3 uurtjes op een paard te zitten. Ik had wel een heel eigenwijs paard (Thomas) dat steeds voorop wilde lopen en anders ging bokken, maar zelf wel heel langzaam liep, wat dus niet goed samen ging. Hij werd wel heel blij van draf en galop (mijn rug niet), dus op de kleine stukjes dat we harder gingen ging hij helemaal los. Morgen is het alweer tijd om terug naar Queenstown te gaan voor 1 nachtje om dan de dag erna naar Dunedin te gaan. Daar blijf ik dan nog 4 nachtjes, dan door naar Lake Tekapo voor 3 en vervolgens naar Kaikoura voor nog 3 nachten. Ik heb deze week mijn ticket omgegooid om 13 april (vrijdag de 13e!) al naar Sydney te vliegen, omdat ik alles wat ik wilde doen in NZ inmiddels gedaan heb. Dit komt me verder ook wel goed uit, want ik kijk er heel erg naar uit om mijn verjaardag in Sydney te vieren. Ik verwacht dus ook dat mijn volgende verhaal alweer vanuit Australië is! Nou het is weer een heel verhaal geworden! Nog steeds allemaal bedankt voor het lezen en de lieve reacties steeds! Ik hoorde dat het in Nederland heel mooi weer is, dus geniet er allemaal van! Tot snel! Veel liefs, Gwen