Hallo lieve allemaal!

Hier dan mijn eerste reisverhaal vanuit Australië! Ook hier is het weer fantastisch, maar heel anders dan in NZ!

Vrijdag de 13^e ben ik vertrokken vanuit Christchurch en heel toevallig zat er een jongen van de Magic Bus bij mij in het vliegtuig, dus het wachten op het vliegveld ging redelijk snel. De vlucht duurde maar 3 uurtjes en ik heb weer mooi een filmpje kunnen kijken. We hadden helaas wel een medisch geval in het vliegtuig want er werd druk gezocht naar een arts. Voordeel hiervan was wel dat we meteen mochten landen (het was namelijk erg druk in Sydney en de bedoeling was eerst dat we nog een kwartiertje in de holding moesten). Op het vliegveld moest ik weer helemaal door de security omdat ik op mijn papiertje voor de immigratiedienst overal 'ja' in had gevuld, want ik had medicijnen, eten, stenen, schelpen, bladeren en modder bij me (de modder onder mijn schoenen dan, niet in een bakje). Alles was geen probleem op mijn fern leaf na. Maar met mijn zielige puppy ogen kreeg de mevrouw toch medelijden en drukte me het blad snel weer in de handen met de woorden: 'Don't open it, don't look at it, don't tell anyone and go now'. Mijn souvenirtje heb ik dus mooi kunnen behouden!

Na een ritje van een half uur was ik dan in downtown Sydney en bij mijn hostel. Wat een tegenvaller zeg! Ik ben behoorlijk verwend in NZ en dit hostel is veel meer zoals ik hem in mijn nachtmerries had voorgesteld: vies, stinkend met kakkerlakken op de muren en veel lawaai. Daar komt nog eens bij dat dit hostel vlak naast de hoerenbuurt ligt (Kings Cross, een stuk minder gezellig dan zijn naamgenoot in Londen). Ik heb het wel overleefd maar voor mijn terugkomst in Sydney heb ik meteen maar even een ander hostel geboekt in een andere buurt!

De eerste avond heb ik helaas ook meteen een slechte ervaring met de Goon hier gehad, wijn in een 4 liter kartonnen doos. Goon is een beetje Russisch Roulette, het kan goed gaan, het kan heel erg mis gaan. Helaas ging het bij mij heel erg mis en heb ik de hele nacht boven de wc gehangen. Wijze les, want ik betaal volgende keer wel wat meer voor een kwalitatief goed wijntje!

Hierdoor heb ik helaas mijn eerste volle dag in Sydney voornamelijk in bed doorgebracht. Ik heb mij even m'n bed uitgesleept voor een kleine wandeling naar het centrum en 's middags ben ik langs Australian Backpackers geweest voor informatie over het aanvragen van een bankpas, mijn tax file number en het regelen van wat activiteiten. 's Avonds was er vuurwerk in Darling Harbour (als ik inmiddels iets geleerd heb is het dat de Sydney'ers dol zijn op vuurwerk!) waar ik met mijn roomies heen ben geweest en daarna hebben we nog even een wandeling naar de Opera House gemaakt zodat ik toch nog iets van Sydney heb gezien op mijn eerste dag!

De tweede dag ben ik naar de Blue Mountains geweest, een schitterende dagtocht! De Blue Mountains zijn een National Park net buiten Sydney en kunnen een beetje omschreven worden als de Grand Canyon van Australië (hoewel Zion NP wat meer toepasselijk is). Hier hebben we met de bus eerst een wandeling naar Wentworth Falls gemaakt, langs steile kliffen en nog steilere trappen. Ik was weer helemaal in mijn nopjes, ik ben denk ik toch meer een natuurmeisje dan een stadsmeisje! Na deze stop was het tijd voor de lunch (heerlijke pie!) en daarna zijn we doorgereden naar het gebied van de Three Sisters (Katoomba). De Three Sisters hebben hun naam gekregen omdat het drie steenformaties zijn en ze eigenlijk als losse pilaren daar staan. De Aboriginal legende gaat dat de vader van de Three Sisters hen altijd bovenop de klif liet staan als hij ging jagen uit veiligheid, omdat er in de kloof een Bunyip leefde (een soort van Yeti stel ik me voor). Het was dus voor de vader en de 3 dochters erg gevaarlijk. Op een dag toen de vader aan het jagen was schrok 1 van de dochters zo erg van een duizendpoot dat ze een steen er naartoe gooide. De steen viel echter over de rand en maakte de Bunyip heel boos door het lawaai. De Bunyip zorgde ervoor dat er links van de 3 zusters een gat in de rotsen ontstond, waardoor zijn geïsoleerd werden op hun klif. Gelukkig had de vader dit door en voordat de Bunyip bij zijn dochters kon komen veranderde hij hen in steen met zijn toverbotje. Hierdoor werd de Bunyip nog bozer zodat hij achter de vader aanging. De vader veranderde zichzelf in een vogel, een Lyre bird (voor de fans van Attenborough wel bekend, anders hier de link: http://www.youtube.com/watch?v=OFDdtRD5ED8) maar liet hierdoor zijn botje vallen die hij nooit meer heeft teruggevonden. Heel mooi is ook dat als je een Lyre bird ziet, deze vogel bijna altijd aan het graven is en de Aboriginals zeggen dat dit dus de vader is die nog steeds op zoek is naar zijn toverbotje om zichzelf en zijn dochters weer terug te veranderen.

In het gebied loopt ook 's werelds steilste treintje de vallei in, maar wij hebben met de gids de wandeling naar beneden gemaakt. De mensen die wilden, konden of naar boven lopen of het treintje pakken, maar als echte Nederlander heb ik besloten om weer omhoog te lopen (bijna 1000 treden!). Helaas hadden we een Argentijnse moeder en zoon in onze groep en die zoon wilde blijkbaar niet graag bij zijn moeder blijven dus bij de wandeling omhoog liet hij ons al vrij snel achter zich. Erger was dat hij bijna geen Engels verstond en dus de aanwijzing van de gids om altijd links te houden bij elke afslag niet begrepen had. Bovenaan was hij nergens te vinden en hebben we ruim 1,5 uur moeten wachten tot hij weer gevonden was. Onze gids pissed off, wij pissed off, dus een echte mooie afsluiting was het niet. Op de terugweg zijn we nog bij 2 scenic stops gestopt voor wat foto's.

De derde dag was het mijn verjaardag! Ik had met 3 meisjes van de Magic Bus afgesproken om naar de Royal Easter Show te gaan in het Olympic Park, een festival met voornamelijk als thema boerderij dieren (kwamen we pas later achter). Een groot gedeelte van het park was ingericht als kermis, in de rest van het park stonden voornamelijk standjes met eten en grote tenten met kraampjes met van alles en nog wat. In de grootste hall waren allerlei showbags te koop, een heel bijzonder iets, een soort van goodie-bag met daarin allerlei hebbedingetjes. Het was vooral erg leuk hoe verwend alle kinderen werden, sommige ouders liepen wel met 15 van die tassen rond! Op de lijst met alle shows stond dat er om half 4 een Grand Parade in het stadium zou zijn, dus dat wilden we wel graag zien. Ik heb de beelden van Disney's lichtjesparade nog steeds in mijn geheugen staan, dus ik had hoge verwachtingen. Helaas. De Grand Parade was een grote optocht van alle dieren die hier wel en geen prijs hadden gewonnen, van paarden, tot koeien, tot alpaca's en varkens. Gelukkig was de rest van het entertainment die avond wel een stuk beter. Er was een optreden van de politie te paard, compleet in traditionele kleding, een motorcross show, een rodeo (hoe cool!) en als afsluiting een schitterende vuurwerkshow! Ik heb dus een geweldige verjaardag gehad, want vuurwerk en een vee parade maken niet zoveel mensen mee op hun verjaardag! ;)

Helaas heeft het de dagen erna in Sydney alleen maar geregend, zodat ik verder weinig heb gedaan. Ik had helaas de dag na mijn verjaardag heel erg last gekregen van een ontsteking in mijn tandvlees waar ik al een paar dagen mee rond liep, zodat ik 's ochtends op zoek ben geweest naar een tandarts want ik wilde er toch maar even naar laten kijken. Er zat gelukkig een tandarts heel dicht bij (een privé kliniek, dus lekker chique en prijzig!) waar ik dezelfde dag nog terecht kon. Er bleek een grote ontsteking te zitten op de plek waar mijn verstandskies zat, dus die is weggesneden en ik heb een antibiotica kuurtje gekregen voor 7 dagen. Inmiddels ben ik alweer van het kuurtje af en gaat het heel erg goed! Verder heb ik die laatste dagen in Sydney nog wat dingetjes voor de komende tijd geregeld en heb ik een beetje uitgerust ter voorbereiding op het surf kamp waar ik afgelopen vrijdag met mee ben geweest: 5 dagen met Mojo Surf. Het was vrijdags vroeg dag want we zouden al om 06.00 vertrekken vanuit Sydney. Helaas was de bus te laat dus werd het pas 06.45. Het was ook een lange busrit, 7 uur om bij Crescent Head aan te komen! Crescent head was het eerste surfkamp waar we 3 nachten zouden verblijven. Een heel leuk kamp, eigenlijk een groot huis met 2 grote slaapzalen. Wij waren dus ook alleen met onze groep daar. Na het inchecken was het kort tijd voor een praatje over het kamp, de omgeving en het surfen. Daarna moesten we ons snel omkleden want het was al tijd voor onze eerste surfles!

Ik had al eens in Engeland gesurft, maar toen ik hier op het strand stond moest ik toch toegeven dat de golven daar totaal niet te vergelijken zijn met hier! De surf was ontzettend wild, met de golven op de achtergrond wel zo groot als een huis! Maar gelukkig heb ik nog iets van mijn lessen daar kunnen onthouden en kon ik tijdens de eerste les al wel op mijn plank staan. Het surfen hier was wel heel zwaar, want er stond een mega onderstroming die je elke keer een andere kant op sleurde. Het kostte dus nogal wat energie om je in de zee staande te houden. Om die reden mochten we ook niet verder dan tot heuphoogte het water in omdat het anders te gevaarlijk was.

Na 2 uur gesurft te hebben was het tijd om het water uit te gaan en terug te lopen naar het kamp voor de avondmaaltijd. Ik had me hier weinig van voorgesteld, maar het eten tijdens het hele kamp was fantastisch! We hebben nooit 2 keer hetzelfde gegeten en er was steeds genoeg keus met vlees en groente en (eindelijk) lekker veel fruit!

Tijdens het surfkamp moesten we elke dag om 07.15 op want we hadden om 08.30 steeds onze ochtendles. Dit betekende voor mij dat ik het 's avonds nooit zo heel laat heb gemaakt, maar zonder alcohol bleek dat ook niet zo erg te zijn. Na de lessen in de ochtend hadden we om 12 uur de lunch waarna we tot 14.00 konden relaxen voor onze middagles. Heel veel surfen dus deze 5 dagen, maar wel heerlijk om zo lekker actief bezig te zijn! Het voordeel van surfen is ook dat je hele hoofd leeg is, je kunt nergens aan denken als je in de zee ligt of op je plank staat. Ik voel me dus ook helemaal een nieuw mens (met wat flinke blauwe plekken) nu ik weer terug ben!

Op maandagmiddag zijn we naar het tweede kamp gegaan, Spot X, voor de laatste nacht. Op de heenweg reden we via Coffs Harbour, waar een groot aantal Nederlanders woont, dus ze hadden daar ook een klompenfabriek en een grote molen. Heel typisch om dat in Australie te zien.

Spot X is een heel ander soort kamp, veel groter en daardoor vond ik het ook veel minder persoonlijk. We werden hier opgedeeld in kleine groepjes en sliepen in zeecontainers met 6 man. Heel jammer dat de groep zo opgedeeld werd. Ook het eten daar was een stuk minder goed, het merendeel was koud en je kon niet zoveel eten als je maar wilde (en geen vers fruit :(). Het was gelukkig maar voor 1 avond en een halve dag. De dinsdag ochtend hadden we al om 07.00 uur surf les! Vroeg opstaan dus, maar dat ben ik inmiddels wel gewend! Het water hier was wel een stuk warmer, dus het was niet zo heel erg om al zo vroeg in het water te liggen. We mochten tijdens deze laatste surfles ook verder naar achter omdat de zee hier minder wild was, maar ik vond die hoge golven alsnog heel eng zodat ik mooi in de surf vooraan ben gebleven en bij elke golf heb kunnen staan!

Om 14.00 vertrok ik aan de terugrit naar Sydney. De rest van mijn groep ging verder omhoog, maar ik doe het rondje Australie juist andersom, dus vandaar dat ik weer terug ben gegaan naar Sydney, een rit van 10 uur! Ik heb lekker in de bus kunnen lezen en een beetje geslapen.

Vandaag is het weer heerlijk weer in Sydney, dus ik heb besloten om alle sights die ik vorige week heb overgeslagen vanwege het slechte weer nu te gaan bekijken. Vanavond stap ik op de nachtbus naar Melbourne waar ik dan morgen ochtend om 08.00 aan kom. Ik zal daar tot zondag ochtend blijven, waarna ik op een tour langs de Great Ocean Road en de Grampians stap om vervolgens dinsdag in Adelaide aan te komen. Daar stap ik dan donderdagochtend op de Heading Bush outback tour, 10 dagen lang door de red center crossen en buiten onder de sterrenhemel slapen op weg naar Alice Springs waar ik dan 12 mei aankom!

Tegen die tijd zal ik wederom weer een heel verhaal te vertellen hebben denk ik! Bedankt voor het lezen wederom en tot snel!

Veel liefs,

Gwen